terug naar:
stel eigen cd samen...
Mijn vogels laden hun snavels


Gedicht van:
Lucebert

Uitgevoerd door:
Hoek van Holland

beluister:
lucebert.mp3
(0,5 Mb )


Mijn vogels laden hun snavels met gongslagen
en ik kan snaren en water temmen met ijs
praten met Shanghai en Aden ja
ik ben een phase van pijlers
onder een zinkend lichaam

nog ik geur temidden van de duizend
kinderlijk beweeglijke winden
maar mijn ogen reeds zeemeerminnen
twee in een ijskast

nog ik zit rustig in mijn gebroken
schommelende gondel van onweerswolken
maar reeds sneeuwt en hagelt mijn vrees
een matte schetteraar van porselein

kom nu die op de hoek van de straat
in een koepel bloemen aankleedt
met mantels van vleugels en meel

veel is veel gaat verloren de taal
dode takken in de keel
en het lichaam is
een uit ijs slaande brand

verbrand mij ...als brieven
brieven op de bodem van een bokaal
bokaal brandende wijn